العفو آقا جان!
یا بن الحسن! ای که با نام تو دل به لرزه می آید!
آیا وقت آن نشده؟ از چه هست نیامدنت؟ نکند از من است؟
نکند دل پر غمت را اندوهگین کرده ام؟ العفو آقا جان!
ترسم از این است که هنگام ظهورت جز یاران بی وفایت باشم...
التماس دعا...
یا بن الحسن! ای که با نام تو دل به لرزه می آید!
آیا وقت آن نشده؟ از چه هست نیامدنت؟ نکند از من است؟
نکند دل پر غمت را اندوهگین کرده ام؟ العفو آقا جان!
ترسم از این است که هنگام ظهورت جز یاران بی وفایت باشم...
التماس دعا...
انتظار: ديده به راه دوختن است،
لحظه شمارى كردن براى ديدار كسى يا انجام واقعه اى است،
به اميد كسى يا چيزى ماندن است،
چشم داشتن و توقّع كارى يا حادثه اى است،
نگران شخص عزيزى يا امر مهمّى بودن است.
انتظار: اميدوارى، چشم به راهى، آمادگى، نگرانى، چشم داشت و درنگ است.
امّا انتظار مهدى(عليه السلام) : همه اين ها و فراتر از اين هاست.
انتظار مهدى(عليه السلام): ايمان به «غيب» اقرار به «ولايت» و باورداشت حق حاكميت «قرآن» است.
عصاره «يقين»، چكيده «تقوى» و خلاصه «عمل صالح» است.
عشق به «زيبايى ها»، التزام به «خوبى ها» و شوق به «كمالات» است.
«تلاش» براى «يافتن»، «مقاومت» براى «رسيدن» و «جهاد» براى «ساختن» است.
انتظار مهدى(عليه السلام) : روايت «اشتياق»، حديث «جستجو» و قصّه «وصل» است.
انتظار مهدى(عليه السلام) : اقتداى به او، بيعت با او، و سرسپارى به فرمان اوست. رمز پايدارى، سرّ استقامت و راز جانبازى در راه اوست.
انتظار مهدى(عليه السلام) : «عامل رشد»، «پشتوانه مقاومت» و «ضامن پيروزى» پيروان امامت است.
انتظار مهدى(عليه السلام) : سنگربانى «عقيده»، مرزبانى «انديشه» و مبارزه در راه پاسدارى از «فرهنگ اسلام و ولايت» است.
انتظار مهدى(عليه السلام) : انتظار روز ظهور اوست و انتظار روز ظهور او، انتظار غلبه اسلام و قرآن است و انتظار غلبه اسلام و قرآن، انتظار تحقق وعده هاى خداوند است.
دعایم کنید تا که باران شوم